می نگرد ما را آرام آرام ....
هوا مه آلود است
حتی از دور هم قامت درختها پیداست
گویا، سادگی، در هر حالتی پدیدار است
جاده پیدا نیست و ، سکوت حکمفرماست
گویا ابرها اینجایند
و بلعیده اند ، صدا را !!
من قدم می زنم
آرام ، آرام
پاییز است
و برگها در بستر خاک خفته اند
و درختها سبک تر از همیشه ها
غروب است
اما ، به شب نزدیکتر
آرام زمزمه می کنم
کاش گاهی ذهن ما آدمها مه آلود می شد!!
و صدا ها می رفتند و ، گوش می دادیم به نغمه سکوت
که گویا می نگرد ما را
هوا مه آلود است
و شب نزدیک
و ، من قدم می زنم
اینجا
تنها
پاییز
هجی می کنم !!
زیبا باشید والبته آزاد ...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۸۸ ساعت 14:13 توسط ک.سالار
|
