الهه برگ ریز

^{ترانه ي صداي خسته ي تو}

                         ^{مرا به ناكجا آباد صداقت شبهاي تارم مي برد.}     

^{تو قصه ناخوانده ي اين دل غربت زده اي}

                         ^{من داستان هزارو يك شب چشمان تو}

^{اين تفكرات خام از نگاه بي توست}

                         ^{در خلوت روزها و در سكوت شبهایم}

^{غربت خود گريه است}

                         ^{و گريه،طومار زندگي بي شادي من}

^{هواي غم زده ام مرا خسته تر از دل مرده هاي تنها كرده}

^{نمي دانم از كجا در اين خرابه خانه كرده}

 ^{و ره اين زندان تن را   که به او گفته}

                        ^{مدتهاست با خود به گفتگو مي نشينم وخسته ام،}