الهه برگ ریز

و باز شب ساكت است

به سكوت پر تحمل سنگ فرش پياده رو

و روز گويا زنده است

نفسي از نور،

وباز دمي كه طعم روشنايي را به تو مي فهماند

 و دل و دل كه هميشه حقيقت را به تو خواهد گفت

اگر گوش دهي!!

اگر گوش دهي صداي ناله ساكت ديوار را مي شنوي،

در غم حرفهاي رهگذرها

 و اما نگاه

،نگاه كردن به يك شبنم تازه روي گلبرگ احساس بودن

و بو كشيدن،و تنفس بوي خوش دوست

كه در آن شب مهتاب

 عطري خوش برايت به ارمغان خواهد آورد

و اما باز دل كه حكايتش قرنهاست جاريست

به جاري بودن سنگهاي كف رود

و اما باز شب ساكت است

به سكوت بهت انگيز يك ملتمس درنظاره

نقاش آسمانها و عشق كه زهريست عسل وار،

درديست آشكار،اما پنهان

و باز عشق

كه تو را زنجير مي كند به بودن به اينكه چيزي

كم است اگر نباشد.

و باز وباز باز...باز عشق كه ساقي خوش ريز

 بد مست است

زیبا باشید