بگذار به سخره بگیرند چیزی از دنیا کم نمی شود
روزگار نامهربان است، این روزها ؟
و من در گذر از ابتدا !!
و تحمل تنها بهانه ام
اینکه می خندند ، اینکه به بازی می گیرند...
اینکه ، چه می اندیشند؟؟
مهم نیست ، چون آنها نمی دانند که من ، من نیستم؟؟
که مدتی است ، که نیستم
که رفته ام ، و هیچ ردپایی نگذاردم ...
که فراموش کرده ام ، اطمینان را ، باور را
نمی دانند ، نمی دانند
که دل تنگی من ، دگر از آدمها نیست !!
آدمها که دل تنگی ندارند !!
من دلم از این می گیرد که کسی
اصلا نداند که پاییز است
که دلش هوای پنجره خیس از باران نکند
که فراموش کند برگها در حال رفتند....
تا بهار
بگذار بخندند به من ، بگذار خوش باشند دمی..
خسته شدم از این آدمها
که چشمانشان دروغ می بافد
و لبهایشان به کذب لبخند می زند
که هر دم در انتظار سقوط دیگری هستند
و از صداقت گریزانند
دلم گاه به حال خودم می سوزد
دوست ندارم این بودن ها را
دوست ندارم
زیبا باشید (( اگر چه سخته این روزا ))