آمد...
آرام آرام ... آمد!
مثل همیشه .. مثل هر بار
چقدر دلم تنگ شده بود
آسمان دست از سکوت سنگین تابستان کشید!!
و ابرها آرام آرام زمین را سیراب کردند
رنگها باز می گردند
درختها ...
درختها وداع می کنند با برگها
یک خزان دگر از بودنمان ... فرصتی دگر
برای تنفس ...
برای ادراک مرگ .. تولد
برای آموختن زرد شدن
سبز شدن ....
ماندن و وفادار بودن
پایبند شدن!
ایستادن !!
چند پاییز دگر هستیم ؟؟
قدم خواهم زد
به اندازه هر برگ خواهم اندیشید
تا اگر نبودم و بود ...پشیمان نشوم
تو هم اگر خواستی بیا
که همه دلیل .... تویی
گرچه دلت بهار می خواهد اما این روزها پاییز است پاییز ...
و من مجبورت خواهم کرد کنار ساحل قدم بزنیم
و نسیم پاییز را بنوشی ....
زیبا باشید و البته ..آ ز ا د..