آسمان آبی ،زمان در گذر

 

                            و غروب دور ، مرد خسته از آفتاب

 

و باران کمیاب  ، ابرها در خواب ، 

                             مردم در تلاطم روزمره ها  

     

و ، غروب ، شب ، فردا  ، 

                           تکرار تا بی انتها ...

 

مرد دستانش خالیست ، از هر چه غرور

 

                            زن در انتظار ، و گویا هیچ نیست..!

 

عشق پنهان ، جنون آشکار ،  و جاده گویا بسته است

 

فرسودگی ، و روئیای عبور و، برزخ پابرجاست ...

 

سردرگمی در چشمان تمام رهگذر ها 

 

                      عشق خاموش ، دلتنگی  رنگ عادت

 

و شک به معنای عدل ، به دلیل حیات ، به .......

 

                                               آسمان آبیست ، زمان در گذر

 

(( و فردا چیزیست شبیه به یک شوخی .. یک لبخند بی معنی ....))